ą/ę, zmiękczenia, dz/dź/dż, geminaty
ą / ę piszemy przed spółgłoską szczelinową (s, z, ś, ź, sz, ż, f, w, ch) oraz na końcu wyrazu.
Przykłady: kąpać, węch, gęś, mąż, wąwóz, kąsać
om/on/em/en piszemy przed innymi spółgłoskami (p, b, t, d, k, g) — często w wyrazach zapożyczonych.
Przykłady: komputer, sens, kompot, kontakt, tempo, centrum
Przed samogłoską piszemy ci, ni, si, zi, dzi:
→ ciasto, niania, siano, ziarno, dziadek
Przed spółgłoską lub na końcu wyrazu piszemy ć, ń, ś, ź, dź:
→ ćma, koń, łoś, gałąź, miedź
dz — twarde, polskie wyrazy: dzwon, dzban, bardzo, sadza
dź (lub dzi przed samogłoską) — miękkie: dziadek, dzień, niedźwiedź, łodzi
dż — w zapożyczeniach: dżungla, dżem, dżinsy, dżokej
Podwojone spółgłoski występują głównie w wyrazach zapożyczonych lub na granicy morfemów:
nn: panna, manna, wanna, Anna
ll: Allach, willa, mille
mm: gamma, mamma, summa
ss: passa, klasse, kasa (uwaga: nie podwajamy!)