Rzeczownik w języku polskim odmienia się przez 7 przypadków. Każdy przypadek odpowiada na inne pytania.
| Skrót | Przypadek | Pytania | Przykład (pies) |
|---|---|---|---|
| M | Mianownik | kto? co? | pies |
| D | Dopełniacz | kogo? czego? | psa |
| C | Celownik | komu? czemu? | psu |
| B | Biernik | kogo? co? | psa |
| N | Narzędnik | kim? czym? | psem |
| Msc | Miejscownik | o kim? o czym? | psie |
| W | Wołacz | — | psie! |
| Przypadek | r. męski: pies | r. żeński: mama | r. nijaki: okno |
|---|---|---|---|
| M Mianownik | pies | mama | okno |
| D Dopełniacz | psa | mamy | okna |
| C Celownik | psu | mamie | oknu |
| B Biernik | psa | mamę | okno |
| N Narzędnik | psem | mamą | oknem |
| Msc Miejscownik | psie | mamie | oknie |
| W Wołacz | psie! | mamo! | okno! |
Miejscownik nigdy nie występuje sam — zawsze z przyimkiem: w, na, o, przy, po.
Przykłady: mówię o kocie, siedzę na oknie, myślę o mamie.
Wołacza używamy, gdy zwracamy się bezpośrednio do kogoś lub czegoś.
Przykład: „Mamo, chodź tu!" — „Psie, siad!"
Dla rzeczowników żywotnych rodzaju męskiego: Biernik = Dopełniacz.
pies → Dopełniacz: psa, Biernik: psa (widzę psa)
💡 Wskazówka: Aby rozpoznać przypadek, zadaj pytanie! Np. „Dałem mleko komu? — kotowi" → to Celownik.
| Przypadek | psy (M. mn.) |
|---|---|
| M Mianownik | psy |
| D Dopełniacz | psów |
| C Celownik | psom |
| B Biernik | psy |
| N Narzędnik | psami |
| Msc Miejscownik | psach |
| W Wołacz | psy! |
Wybierz graczy do turnieju: